Wyraźnie wydobyty rytm
Wyraźnie wydobyty rytm marszu studentów doskonale spełnia swą rolę w dziele
pomyślanym jako monumentalne.
W Norwegii Edward Munch (1863—1944) pragnął w swych pracach odtworzyć
strach i rozpacz współczesnego człowieka, operując niemal zawsze nastrojem
ponurej beznadziejności, lecz jego kompozycja i koloryt nie są nigdy ani tak
bogate, ani tak przekonujące, jak u van Gogha 
W Rosji pojawił się podówczas Michał Wrubel (1856—1910), malarze bardzo
wybitny i dotychczas prawie jeszcze nie znany za granicą. Nie związany bezpośrednio
z ruchami społecznymi, które doprowadziły do pierwszej rewolucji
rosyjskiej, twórczością swoją wyrażał jednak cały ten przejściowy okres, jego
wszystkie protesty i rozczarowania. Pod wpływem ulubionego Lermontowa wybrał
sobie postać demona dla przekazywania tych nastrojów. Demon u Wrubla
stał się uosobieniem ,,Weltschmerzu”, istotą obdarzoną mocą, ale spętaną i bezwładną,
w jego szeroko rozwartych oczach jest coś z ekstatycznego wyrazu starych
ikon. Wrubel dopracował się własnej techniki malarskiej. Pierwiastki organiczne
wywodził ze świata kryształów, natomiast człowieczeństwo z fioletowej
mgły; obrazy Wrubla składają się, jak mozaiki, z różnobarwnych plam, ale nie
rozpadają się nigdy na części elementarne, jak u impresjonistów. Nie znajdziemy
u niego żadnego oddźwięku z eksperymentatorskich poczynań pointylistów.
O wartości tego malarza decyduje twórcza siła, z jaką istotne, duchowe sedno
wszelkich rzeczy wyzwalał z pozorów przypadkowości.
Inne:
- Wrubla jako artystę
- Kreska w jego
- Niemiecki rzeźbiarz Dannecker
- Romantyzm wywarł w
- Wszędzie u Milleta
